In vanis verbis veritas
Lubuskie i Dolnośląskie
Stowarzyszenie · Lubuskie i Dolnośląskie · Est. 2026
Jesteśmy grupą znajomych ze szkoły średniej, która po latach zamieniła się w stowarzyszenie. Spotykamy się, żeby rozmawiać — bez agendy, bez oceniania, bez dobrych rad. Robimy to, bo mężczyźni w Polsce milczą aż do momentu, w którym bywa za późno.
Czczy dialog to według słownika rozmowa jałowa. O niczym. Bez celu i bez treści. Wzięliśmy tę nazwę na serio i na przekór, bo dokładnie tak wygląda początek każdej ważnej męskiej rozmowy.
Żaden facet nie siada i nie mówi „mam depresję”. Mówi o meczu, o robocie, o aucie, o tym, że drogo. Dopiero po godzinie takiej czczej gadki, gdzieś między jednym a drugim zdaniem o niczym, pada zdanie, które naprawdę coś znaczy. Nie ma skrótu do tej godziny. Ta godzina jest metodą.
Nie zaczynamy od najtrudniejszego. Zaczynamy od niczego — i dopiero to niczego robi miejsce na resztę.
Dlatego nie obiecujemy przełomów, warsztatów rozwoju ani dwunastu kroków do lepszej wersji siebie. Obiecujemy wieczór raz w miesiącu i ludzi, którzy nie przewrócą oczami. Tyle wystarcza zaskakująco często.
Co robimy
Wolimy robić mało i regularnie, niż dużo i raz. Cała działalność stowarzyszenia mieści się w trzech punktach.
Dwie godziny przy kamerze, bez dojazdów i bez wymówek.
Najczęstsza forma i podstawa wszystkiego. Łączymy się wieczorem, gdy dzieci już śpią. Zaczynamy od pogody i roboty, a kończymy zwykle gdzieś zupełnie indziej. Nikt nie musi się odzywać.
Cztery razy w roku siadamy w jednym pokoju.
Spotykamy się na zmianę w Zielonej Górze i we Wrocławiu, żeby nikt nie jeździł zawsze najdalej. Dłużej niż online, spokojniej i z przerwą na jedzenie. To tutaj poznajemy nowych ludzi twarzą w twarz.
Rzeczy, które robi się ramię w ramię, nie twarzą w twarz.
Raz w góry, raz nad morze, raz w miejsce, o którym ktoś akurat opowiedział. Mężczyźni częściej otwierają się przy robocie i w marszu niż przy stole. Korzystamy z tego bez wstydu.
Wieczór online
Żadnej niespodzianki. Wiesz dokładnie, na co się piszesz, zanim klikniesz w link.
Trzydzieści minut o niczym. To nie jest rozgrzewka przed spotkaniem — to jest część spotkania.
Każdy mówi imię i jedno zdanie o tym, z czym przyszedł. Można powiedzieć „pas”.
Czasem temat rzucony przez prowadzącego, czasem sprawa, którą ktoś przyniósł. Bez pośpiechu.
Jedno zdanie od każdego. Z czym wychodzisz. Zamykamy wieczór, a nie zostawiamy go otwartym.
Część się rozłącza, część zostaje jeszcze na pół godziny. Bez zobowiązań.
Sześć zasad
Nie mamy regulaminu na trzy strony. Mamy sześć zdań, które wszyscy znają na pamięć.
Bez wyjątków, bez „opowiedziałem tylko żonie”. To jedyna zasada, której złamanie kończy członkostwo.
Nikt przy tym stole nie jest ekspertem od cudzego życia. Nie komentujemy wyborów, nie prostujemy, nie robimy min.
„A wiesz, co ty powinieneś zrobić…” to najkrótsza droga do tego, żeby ktoś więcej nie przyszedł. Pytamy, zanim doradzimy.
Obecność wystarczy. Można przesiedzieć całe spotkanie bez słowa i wyjść — to też jest udział.
Rozmowa z czarnym kwadratem to nie rozmowa. Jedyny wyjątek to słaby internet — wtedy uprzedź na czacie.
Dwie godziny w miesiącu bez odpisywania na maile i przewijania telefonu. Okazuje się, że da się.
Dlaczego to robimy
Nie zakładaliśmy stowarzyszenia, żeby mieć pretekst do spotkań. Założyliśmy je, bo statystyki dotyczące mężczyzn w Polsce są trudne do zniesienia, gdy raz się je zobaczy.
83%
Tylu mężczyzn było wśród osób, które odebrały sobie życie w Polsce w 2025 roku — 3 975 z 4 776.
3×
Tyle razy rzadziej niż kobiety mężczyźni korzystają z psychoterapii. Do gabinetu trafiają zwykle dopiero po kryzysie.
35–64
Przedział wieku, w którym ryzyko jest najwyższe. To roczniki naszych ojców, braci i nas samych.
Dane: Komenda Główna Policji za 2025 r. oraz opracowania o korzystaniu ze wsparcia psychologicznego w Polsce.
Po co powstaliśmyUczciwie na wstępie
Łatwiej nas zrozumieć przez zaprzeczenie. Cztery rzeczy, z którymi bywamy myleni — i nie jesteśmy żadną z nich.
Nie jesteśmy specjalistami, nie leczymy i nie diagnozujemy. Jeśli sprawa wymaga psychologa albo psychiatry, powiemy to wprost.
Nie mamy programu, kroków ani sponsorów. Szanujemy wspólnoty, które tak pracują — po prostu robimy coś innego.
Nie wymieniamy się wizytówkami i nie sprzedajemy sobie usług. Kto przychodzi po klientów, szybko się nudzi.
Nie mamy poglądu na to, jaki „powinien być” mężczyzna. Nie jesteśmy częścią żadnego ruchu, obozu ani manosfery.
Kalendarz
5 sierpnia
online
Zwykły miesięczny wieczór. Łączysz się, siadasz, gadasz albo nie gadasz.
19 września
zjazd
Kwartalne spotkanie na żywo. Cały dzień, wspólny obiad i czas, którego nie ma na kamerze.
16–18 października
wyjazd
Trzy dni, jeden dom, długie chodzenie. Rozmowy same się dzieją, gdy idzie się obok siebie.
Zaproszenie
Nie trzeba się przedstawiać ani tłumaczyć. Wchodzisz na spotkanie, siadasz, słuchasz. Jeśli po dwóch godzinach uznasz, że to nie dla ciebie — nikt nie zadzwoni z pytaniem dlaczego.